twoja miłość smakuje
mojej nadziei
szkarłatne spojrzenie wpasowuje się
między myśli
unikając powietrza

odkąd umarłam
samotność nosi wykradzione imię
a z bólem jej do twarzy

skazana na dosłowne przekształcenia
na ciało wykradzione duszy
domagam się stygmatów
by posiadły moje zmysły

to co widzę w tobie
jest niedokończoną historią
przeszłością bez przyszłości

i choć morze wyrzuci serce
na brzeg
choć ktoś zapalił wszystkie morskie latarnie
moja arka nie odnajdzie
portu