Nie mam co liczyć na rozstępujące się morze,
gorejącą krzewinę, mannę z nieba, wodę ze skały,
czy choćby łagodny powiew. Decyzja został podjęta.
Mianowano mnie poszukiwaczem sentencji,

bardzo uważnym zbieraczem celnych ripost,
łowcą wtrąceń wywracających wywód do góry nogami
sentymentalnie zasłuchanym w dźwięk dzwonów kościelnych
i w rytm tej ckliwości zmieniającym zdanie o Tobie.

Dźwięk dzwonów kojarzy się dobrze - bezpiecznie i nieprawdziwie.