poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUM ˇ KSIĘGARNIA "POEZJA"Czwartek, 01.12.2022
Nawigacja
STRONA GŁÓWNA

REGULAMIN
POLITYKA PRYWATNOŚCI

PARNAS - POECI - WIERSZE

WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW

KORGO TV

YOUTUBE

WIERSZE /VIDEO/

PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/

IMAK - MAGAZYN VIDEO

WOKÓŁ POEZJI /teksty/

WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/

RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW

KONKURSY 2008/10 (archiwum)

KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012

-- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012)

SUKCESY

GALERIA FOTO

AKTUALNOŚCI

FORUM

CZAT

KSIĘGARNIA "POEZJA"

LINKI

KONTAKT

Szukaj


Wątki na Forum
Najnowsze Wpisy
playlista- niezapomn...
Chimeryków c.d.
Co to jest poezja?
slam?
,, limeryki"
Brak Tematu
SztukaTERRA
"Na początku było sł...
Bank wysokooprocento...
48.Ogólnopolski Konk...
Ostatnio dodane Wiersze
Tan...
Rybak z siecią
księga wyjścia
od nowa...
Wielokropek
Wiersz jesienny
jak krople potu
Sprzeczność
"buni" dla Ewuni
paradoks
Wiersz - tytuł: Poezja drzeworytów (ukiyo-e*)

Gdyby niebiosa podarowały mi chociaż pięć dodatkowych lat życia,
zostałbym prawdziwym artystą!

Hokusai


najpierw odnaleźć najszlachetniejszą biel najlepiej
boskiej Fudżi jak na ironię rodzi ją idealna
wklęsłość później rozszczepić pryz-
matem stu dłutek wypukłe na
tyle nieomal identycznych
desek z drewna wiśni
ile zapragnąłeś
ożywić
barw

reszta tkwi w maestrii drukarza który ufa tylko
naturalnym pigmentom
jak ikonografowie

Hokusaiu nikt nie umiał tak subtelnie tatuować nieba i księżyca
żurawim klangorem ani nie schwytał wyniosłej
Fujiyamy w bednarską obręcz niczym
w świetlik

a ważka o witrażowych skrzydłach wciąż się waha czy może za-rzucić
siateczkę z cienia na tak mistycznie harmonijne rozety chryzantem
dopiero po dziesiątkach lat niezmordowanych prób
refleksy na piórach kogutów zdołałeś ułożyć
naj-natura-lniej i nobilitowałeś
nawet wróble

twój Li Bai* zdaje się rozczesywać wzrokiem nitki wodospadu by
zajrzeć pod podszewkę materii (niepomny na przepaść)
chińskim i japońskim poetom stworzyłeś tak har-
moni-jnie metafizyczne w swojej zwyczajności
krajobrazy sansuigi*** że zanie-
mówili w
satori

*ukiyo-e 'obrazy przepływającego świata', 'obrazy przemijającego świata'
rodzaj malarstwa i drzeworytu japońskiego
**Li Bai (Li Bo - ok. 700 - 762) poeta uwieczniony na drzeworycie Li Bai (Li Bo) chiński poeta spoglądający na wodospad
***sansuiga 'tradycyjny dalekowschodni widok rgór i wody'

9.08.2020

Dodane przez silva dnia 01.10.2022 17:20 ˇ 22 Komentarzy · 340 Czytań · Drukuj
Komentarze
Dagny dnia 01.10.2022 18:49
Misternie, subtelnie, szlachetnie. Najbardziej do wyobraźni przemawia mi: ważka o witrażowych skrzydłach((: pozdrawiam najserdeczniej(: D.
silva dnia 01.10.2022 19:14
Dagny, dziękuję za triadę epitetów... Też podziwiam ważki w naturze, choć są drapieżnikami, a te drzeworytowe to wyjątkowy majstersztyk, oparty na cierpliwości i doskonałym warsztacie Hokusaia. Pozdrawiam.
silva dnia 01.10.2022 19:18
Wstawiam link do jednego z drzeworytów: https://allenartcollection.oberlin.edu/objects/10887/the-chinese-poet-li-bai-viewing-a-waterfall-from-the-series
Grain dnia 01.10.2022 20:09
Nitki wodospadu wyłowiłem na potrzeby komentarza.
Tekst trudny do napisania bez wiedzy o Japonii, jej sztuce. Podoba mi się. Udało mi się w życiu przeczytaċ troszkę japońskiej prozy.
Pozdrawiam.
silva dnia 01.10.2022 20:18
Grain, ja już trochę sobie pożyłam, więc i o Japonii poczytałam, a na wystawę drzeworytów pojechałam specjalnie do MN w Warszawie, stąd ten cykl... Dzięki, że zajrzałeś i wyłowiłeś nitki. Pozdrawiam.
Robert Furs dnia 02.10.2022 12:11
forma wiersza również wymagała cierpliwości - maestria drukarza, :) i nie tylko, pozdrowionka,
Kazimiera Szczykutowicz dnia 02.10.2022 12:21
Jak dla mnie - symetryczny oczopląs, który rozprasza sens zdań. Ale może to w rozbieganych ścieżkach dzisiejszej rzeczywistości właśnie można dostrzec: oczopląs, myślopląs, dźwiękopląs. A sensu trzeba się dopatrywać włączając wysiłek psychiczny.
Dagny dnia 02.10.2022 13:05
Do Kazimiera Szczykutowicz:

Choć silva jest tutaj niekwestionowaną specjalistką od orientalistyki, pozwolę sobie dorzucić 2 grosze;
Kazimiero, kultura japońska słynie m. in. z szacunku dla celebry, atencji dla hierarchii. Myślę, że ten duch - refleksji , kontemplacji rozciągniętej w czasie powinien przyświecać interpretacji haiku.
To zaprzeczenie Twojego wspomnianego oczopląsu / typowego dla nerwowości.
Teraz anegdota: gdy moi znajomi chcieli nabyć pewną rzecz w renomowanym japońskim sklepie, okazało się, że przez prawie pół godziny właściciel robił wrażenie, że szuka tego w magazynie. Nie znalazł. Nie było tego towaru w ogóle. Ale duma i szacunek dla klienta, nie pozwalały mu wypowiedzieć wprost prawdy. Dla nas to dziwne, niepojęte. Dla niego czas w tym momencie nie grał roli, tylko ważne było zachowanie twarzy. pozdr.
silva dnia 02.10.2022 13:23
Kazimiero, z jednym się z Tobą zgadzam - czytanie poezji jest elitarne i wymaga wysiłku psychicznego, ale przymus czytania nie istnieje... Co do oczopląsu - to Twój problem, ja bym tu dojrzała i odwróconą piramidę (dlaczego?), i serię naczyń tworzących być może kaskadę, itd., itp. Wszystko zależy od wrażliwości Czytelnika. A że interesuje mnie liberatura, to lubię eksperymentować z architekturą tekstów. Pozdrawiam.
silva dnia 02.10.2022 13:24
Dagny, dziękuję za powrót, a specjalistkę od czegokolwiek się nie uważam, ale interesuje mnie wiele rzeczy, a kultura wszelaka w szczególności. Pozdrawiam.
adaszewski dnia 02.10.2022 16:04
nie chodzi o obraz, chodzi o jego malowanie
nie chodzi o madrygał, chodzi o jego słuchanie
nie chodzi o wiersz, chodzi o jego...
pisanie?
czytanie?
Trzeba przemyśleć odpowiedź, jeśli chce się zajrzeć pod podszewkę materii.
silva dnia 02.10.2022 16:37
Ad, dzięki za dowcipne, ale i filozoficzne podejście do sztuki. Hokusai, także jego życie, daje wiele odpowiedzi, tylko czy te właściwe? Pozdrawiam.
Kazimiera Szczykutowicz dnia 03.10.2022 06:59
"Cudze chwalicie swego nie znacie, sami nie wiecie co posiadacie". Ale, by wiedzieć co się posiada, masz rację, trzeba zajrzeć pod cudzą podszewkę. Tam zaszyte wiele perełek - wartościowych słów. Ile ludzi, tyle wartości.
mgnienie dnia 03.10.2022 08:41
Twój misterny wiersz Silvio wymaga niespieszności, do której w pędzie życia przywykamy gubiąc po drodze "spojrzenie" artysty...a ja lubię przyglądać się wróblom i refleksom na piórach kogutów.
Pozdrawiam serdecznie:)
silva dnia 03.10.2022 10:00
Kazimiero, bardzo dziękuję za powrót. Owszem, tematem jest tworzenie przecudnych drzeworytów, sztuka mistrza Hokusaia, nie-Polaka, ale wystawa była w Warszawie, a dzisiaj, dzięki Internetowi, prace są powszechnie dostępne. Ja lubię otwierać się na to, co piękne, choć obce, o polskim nie zapominając. Pozdrawiam.

mgnienie, świetnie to dostrzegłaś, tekst jest może nieudolnym, ale jednak hołdem złożonym twórcom, którzy przez całe życie doskonalą warsztat, jak Hokusai, by ukazać piękno codzienności - kogutów, ważek, bażantów, kwiatów wszelakich. Motto to słowa Hokusaia, gdy miał... 89 lat! Pozdrawiam.
Roman Rzucidło dnia 03.10.2022 10:24
Piękne wniknięcie w zupełnie inny świat, niż nasz, europejski. Brawa za odwagę w eksperymentowaniu z zapisem. Pozdrawiam - Romek
silva dnia 03.10.2022 11:21
Romku, jakże miło Cię znowu gościć, a do tego tak pochlebnie, że aż wypadałoby się zarumienić... A eksperymenty wszelakie lubię, zwłaszcza cudze, co w wątku na Forum chyba widać. Pozdrawiam.
silva dnia 03.10.2022 12:33
Robercie, bardzo przepraszam, ale nadal chodzę w starych okularach i przegapiłam... Tak, forma w tym cyklu jest nieco "egzotyczna", co można tłumaczyć na wiele sposobów. Ty świetnie podpatrzyłeś jeden z nich. Pozdrawiam.
Alfred dnia 03.10.2022 22:53
dobrze jest kiedy strofy
tańczą wokół Ciebie
jak obłoki co płyną
po błękitu niebie

Pozdrawiam serdecznie i życzę dużo zdrowia😊🌹
silva dnia 03.10.2022 23:16
Alfredzie, dziękuję za pełen wdzięku wierszowany komentarz. Pozdrawiam.
Irena Michalska dnia 11.10.2022 22:33
Wydawałoby się, że szczegóły są ostatnimi elementami namalowanego obrazu, czy napisanego wiersza. Ależ nie. Im dłużej wpatrujesz się w nie lub się w nie wczytujesz, tym więcej widzisz, tym więcej czujesz. Ty malujesz słowami, Hokusai poetyzuje dłutkami i barwami. Artyści, po prostu :) pozdrawiam.
silva dnia 11.10.2022 23:23
Ireno, dobrze, że zajrzałam, bo przegapiłabym taki piękny komentarz. Dziękuję za docenienie Hukusaia - był perfekcjonistą, co przy tworzeniu drzeworytów wydaje się zwielokrotnionym wysiłkiem... Pozdrawiam.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Współpracują z nami

agencja zatrudnienia

REKLAMA GOOGLE

Pajacyk
[www.pajacyk.pl]
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Aktualności
Kolejny tom poetycki...
Wiersze na murach Kr...
Międzynarodowy Festi...
Portal rusza po prze...
REFLEKSY XV Ogólnopo...
X OKP im. Michała Wi...
I OKP „debiutJ...
Pożegnanie literata ...
Noworocznie
Wywiad z Karolem Mal...
Użytkownicy
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych Użytkowników: 6 265
Nieaktywowani Użytkownicy: 0
Najnowszy Użytkownik: Michał Mamet
Licznik odwiedzin
[licznik]

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE

copyright © korgo sp. z o.o.
witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego

64311025 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.7 © 2003-2005