poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUMWtorek, 21.05.2024
Nawigacja
STRONA GŁÓWNA

REGULAMIN
POLITYKA PRYWATNOŚCI

PARNAS - POECI - WIERSZE

WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW

KORGO TV

YOUTUBE

WIERSZE /VIDEO/

PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/

IMAK - MAGAZYN VIDEO

WOKÓŁ POEZJI /teksty/

WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/

RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW

KONKURSY 2008/10 (archiwum)

KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012

-- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012)

SUKCESY

GALERIA FOTO

AKTUALNOŚCI

FORUM

CZAT


LINKI

KONTAKT

Szukaj




Wątki na Forum
Najnowsze Wpisy
Chimeryków c.d.
playlista- niezapomn...
FRASZKI
"Na początku było sł...
Monodramy
,, limeryki"
Co to jest poezja?
EKSPERYMENTY
Ksiądz Jan Twardowski
Bank wysokooprocento...
Ostatnio dodane Wiersze
Czeka nas wojna!
Kujawy
Zgodne z rodzajem
O, słońce!
szkoda mi wierszy
Dystans
na próżno
Pustka
O nowej sekretarce
dedykacja
Wiersz - tytuł: Cebulki
Powolutku wydeptuje ścieżkę na skróty, przez trawnik,
od którego odrywa się śnieg - skórkami z chleba, sypniętymi
dla czupurnych kawek. Spotykam ją od pewnego czasu
pod osiedlowymi pawilonami; w siatce z dyskontu
nosi skiełkowane ziemniaki, dymkę tryskającą szczypiorem,
i zawsze wydaje się zmoknięta, nawet wtedy,
gdy słońce rozwija gałęzie z postrzępionych bandaży.

Wczoraj dotykała krzewów forsycji, ostrożniej niż
przez sen, by nie strącić ani jednego pąka;
zmarszczki rozkrzewiały się na jej twarzy, niby pęknięcia
lodu na kałużach. Zauważyłam też, że ma nową
laseczkę; to dzięki niej dotarła o czasie na przystanek,
podpierając się niezdarnie, kłapiąc ubłoconymi butami.
Było wcześnie rano. Z kieszeni wypadło jej kilka piórek -
- podniosłam; zaświergotało w chmurach.

Nie wiadomo, dokąd pojechała; mówią, że krążyła
po parku i dmuchała w dziuple. Później dzieci
znalazły szalik w zieloną kratę; leżał zapomniany
na ławce przy miejskim placu zabaw.
Wreszcie widziano, jak wracała do siebie - zgarbiona,
z trzęsącymi się rękami, pogubiła cebulki z rozdartej torby.
Ktoś w autobusie ustąpił jej miejsca
i nie mógł się nadziwić, że jest tak bardzo stara,
starsza od cieni wielopiennych lip
w jego zgrzybiałym ogrodzie.
Dodane przez Gloinnen dnia 10.04.2023 15:43 ˇ 11 Komentarzy · 590 Czytań · Drukuj
Komentarze
Ooo dnia 10.04.2023 16:05
Proza w formie wiersza. Barokowo i wzruszająco.
silva dnia 10.04.2023 16:16
Staruszki, jurodiwi, samotni przyjaciele ptaków to bardzo wdzięczny temat, bo zawsze wzrusza, ten portret także. Od prozy (liryzowanej) odróżniają ten tekst liczne niezwykle poetyckie frazy, np. słońce rozwija gałęzie z postrzępionych bandaży, zmarszczki rozkrzewiały się na jej twarzy, niby pęknięcia
lodu na kałużach
, no i doskonała puenta. Pozdrawiam.
Grain dnia 10.04.2023 17:15
Tutaj znalazłem bez trudu, to czego szukam w literaturze. Potwierdzenia sensu istnienia równoległego do napotykanego piękna. Świeże, niewtórne metaforowanie Znalazłem także inspirację skończonego tekstu do frazy:

Dogłębna jak oczekiwanie na deszcz, kiedy zegnie przed nami kolana.
Odkąd otworzyło się morze, które nie zabiera, skąd się nie wraca.
Robert Furs dnia 10.04.2023 17:31
kolejny Twój bardzo dobry wiersz, dla mnie wiersz, czytałem do dostatniego
wersu z dużą przyjemnością, pozdrawiam cieplutko,
joan dnia 10.04.2023 17:43
Wiersz, czy proza poetycka dla mnie nie ma znaczenia. Bardzo na tak, bo obrazowo i wzruszająco. :)
konto zablokowane nr 4 z 2023 dnia 10.04.2023 17:58
Dużo ładniej, subtelniej, czytało się z przyjemnością, nawet jeśli bardziej jako prozę poetycką - obfitującą jednak w li(ry)czne obrazy, które pozostawiają czytelnika bez dodatkowych życzeń.
Temat samograj ;). ale dlatego właśnie radość- gdy się pojawia.
( Świergotanie w chmurach - przecukrowane, ale czemu nie.. ..;)?, pozdr.
Milianna dnia 10.04.2023 18:15
Przepiękny, wzruszający tekst.
IZa dnia 10.04.2023 20:21
I dla mnie to piękny utwór, lirycznie splatający słowa.
Na jednym z portali poetyckich zdobył zagrodę. GRATULACJE!

Pozdrawiam:)
małgorzata sochoń dnia 10.04.2023 20:53
Powroty i odrodzenia są pewnie starsze od wszystkich rzeczy, które mają swój cień, a także od samych cieni tych rzeczy. W tym - "od cieni wielopiennych lip/ w (...) zgrzybiałym ogrodzie".
Oryginalne spojrzenie na wiosnę. Nie jak na beztroską podfruwajkę, a doświadczoną, zmęczoną już trochę i niezbyt zgrabną, lecz wciąż oddaną swojej misji, pracowitą istotę.

Wzruszająco i ku zamyśleniu.
jaceksojan dnia 13.04.2023 16:33
Lubię realizm w poezji. Ale to dopiero punkt wyjścia. Start. Realizm ma wartość dowodu, prawdy, ale nadmierna zbyteczna drobiazgowość gubi poetycką finezję, zakotwicza temat nie pozwalając mu płynąć.
adaszewski dnia 15.04.2023 17:37
Jestem tu znów, i czytam ponownie... A o wierszu niczego nie mogę powiedzieć. Same do głowy przychodzą mi dyrdymały. Ot, taka biedaambiwalencja.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Pajacyk
[www.pajacyk.pl]
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Aktualności
XVIII OkP o "Cisową ...
V edycja OKP im. K. ...
poezja_org
Spotkanie Noworoczne
Nagroda Literacka m....
VII OKL im. Bolesław...
XVIII Konkurs Liter...
Zaduszki literackie
U mnie leczenie szpi...
XXIX OKL Twórczości ...
Użytkownicy
Gości Online: 5
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych Użytkowników: 6 438
Nieaktywowani Użytkownicy: 0
Najnowszy Użytkownik: Notopech

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE

copyright © korgo sp. z o.o.
witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego

67436008 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.7 © 2003-2005