Barwy jesieni, prowokują moje zmysły.
Złoto ze srebrem, gonią me pragnienia.
Czerwień z brązem, podnoszą mi ciśnienie.
Żółty z bielą, dodają odwagi.
Szarość z czernią, pochłaniają me marzenia.
Cóż robić, myślę cała drżąca.
Jak kolory ustawić w kolejności tęczy.
Bardzo mnie to męczy.
Stękam i kwękam, robić mi się nie chce.
Jednak słonko poranne, do mnie gdy zagląda.
Ładuje mi baterie bez końca.
Chodzę po parku i zbieram kasztany.
Mówią, że na szczęście o Boże Kochany.

Barwy jesieni, prowokują moje zmysły...