Ofelia wisi na mnie w programie
dwóch prowadzących

okraszona w ramy
dziś Ofelia to cztery ściany
widma ze słów pochodzące

niechciane słońce
niechciane słońce

tonie w bramie, na chodnikowej murawie,
w pośpiechu miotającym rozkłady zajęć

Ofelia kończy marnie, na mnie, we mnie
za mnie

przysypana resztkami biegu, nie ma końca

Ofelio, mała, złota, przeterminowana
chylę się ku twym ustom gasnącym, butwiejącym
na moich kolanach

zapomniana, zapomniana
Ofelia wygrana
sprzedana


sztuce nie ma końca