poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUMSobota, 18.05.2024
Nawigacja
STRONA GŁÓWNA

REGULAMIN
POLITYKA PRYWATNOŚCI

PARNAS - POECI - WIERSZE

WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW

KORGO TV

YOUTUBE

WIERSZE /VIDEO/

PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/

IMAK - MAGAZYN VIDEO

WOKÓŁ POEZJI /teksty/

WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/

RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW

KONKURSY 2008/10 (archiwum)

KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012

-- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012)

SUKCESY

GALERIA FOTO

AKTUALNOŚCI

FORUM

CZAT


LINKI

KONTAKT

Szukaj




Wątki na Forum
Najnowsze Wpisy
Chimeryków c.d.
FRASZKI
"Na początku było sł...
Monodramy
,, limeryki"
Co to jest poezja?
EKSPERYMENTY
playlista- niezapomn...
Ksiądz Jan Twardowski
Bank wysokooprocento...
Ostatnio dodane Wiersze
Pokrzywy
Para.dwoje
mały książę
zawieszenie broni
Makrokosmos od kuchni
Wyjdź
Szczęście i Krem
Stasiowe wiersze
Liczebniki
Procesja Fatimska
Wiersz - tytuł: kosmos eksploduje - w kosmosie nie ma próżni - kosmos to my
zamykamy okna potem oczy. jesteśmy już w środku.
to nie zdarza się każdemu, przychodzi
znienacka, rośnie z dnia na dzień. nabiera
kształtu i znaczenia.

chropowate z wierzchu, pozornie nie budzi
zainteresowania. to celowy zabieg.
musi pozostać w kokonie, inaczej zlecą się szpaki
z okolicy. wydziobią wszystkie, słodkie zalążki
lata.

wielki balon pulsuje. a w nim sprzężone powietrze
powiększa się pod naciskiem ścianek.
wyczuwalne tętno oznacza - start! maszyna poszła w ruch.
przelewają się płyny z jednego naczynia w drugie.

eksplozja komórek z genetycznym kodem zapisana
w mikro embrionie.
masz wrażenie, że jesteś w laboratorium - sterylnie i biało.
jakby się nic nie działo. tak cicho.
Dodane przez Bożena dnia 20.11.2010 20:46 ˇ 26 Komentarzy · 1051 Czytań · Drukuj
Komentarze
nitjer dnia 20.11.2010 22:27
Zainteresowałaś mnie tym eksplozywnym wierszem. Ostatnia puentowa strofka - w moim odczuciu - mniej od reszty przekonywująca. Do Twojego tytułu też nie mam pełni przekonania. W rezultacie powyższy utwór czyta mi się mniej więcej tak:


w naszym zakątku przestrzeni raz po raz ktoś eksploduje jak kosmos

zamykamy okna potem oczy. jesteśmy już w środku.
to nie zdarza się każdemu, przychodzi
znienacka, rośnie z dnia na dzień. nabiera
kształtu i znaczenia.

chropowate z wierzchu, pozornie nie budzi
zainteresowania. to celowy zabieg.
musi pozostać w kokonie, inaczej zlecą się szpaki
z okolicy. wydziobią.

wielki balon pulsuje. a w nim sprzężone powietrze
powiększa się pod naciskiem ścianek.
wyczuwalne tętno oznacza- start! maszyna poszła w ruch.
i tu się nie przelewa

z pustego w próżne.


Pozdrawiam.
bols dnia 20.11.2010 22:58
ciekawie;
propozycja nitjera - warta przemyślenia, zawiesza wiersz w kosmosie
pozdrawiam
Maryla Stelmach dnia 20.11.2010 23:51
wiersz bardzo dobry, pozdrawiam.
wiercipieta dnia 21.11.2010 01:35
łocy mniem siem pocom ;)
JagodA dnia 21.11.2010 09:03
chropowate z wierzchu, pozornie nie budzi
zainteresowania. to celowy zabieg.
musi pozostać w kokonie, inaczej zlecą się szpaki
z okolicy. wydziobią wszystkie, słodkie zalążki
lata


bardzo
pozdrawiam
IRGA dnia 21.11.2010 09:03
Bożenko, a Ty jak zwykle- poszybowałaś. Podoba mi się.
Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie. Irga
P.S.
Zastanowiłabym się nad tym, co mówi nitjer. Wiem, że przekaz nabiera nieco innego znaczenia, ale podumać warto .
Elżbieta dnia 21.11.2010 12:02
Ciekawy wiersz; zatrzymuje i zastanawia. Msz, w tytule wystarczyłby pierwszy człon - kosmos eksploduje. Całość utworu brzmi interesująco i wymownie.
Pozdrawiam serdecznie:)
Bożena dnia 21.11.2010 13:41
nitjer- uśmiecham się do innej wersji tego wiersza. dziękuję za interpretację. oczywiście zmienia to całkowity przekaz ostatniej zwrotki.
zwłaszcza salomonizm ;) pozdrawiam radośnie.

bols- a to ciekawe, że jego;) serdecznie.
Bożena dnia 21.11.2010 13:44
maryla-dziękuję i także serdecznie pozdrawiam;)

wiercipieto-biegnę z odsieczą, tzn. chusteczką ;)
Bożena dnia 21.11.2010 13:49
JagodO- Ty, jako kobieta-kobietę zrozumiesz;) odpozdrawiam radośnie.

IRGO- widzisz? widzisz? jak to można wiersz na wiele oczu interpretować.
zmienia mi to całkowite założenia odnośnie przekazu, ale co tam, popatrzeć, pomyśleć, zawsze można. to nie boli;). serdecznie.
Bożena dnia 21.11.2010 13:51
Elżbieto-Dzięki za radę, przemyślę, ja się skłaniam do ostatniego członu. kurka.. i tu mam dylemat, bo mi to i to pasuje;) serdecznie.
Bożena dnia 21.11.2010 13:52
aa! a środek tytułu - jest raczej zdziwieniem autorki;)
Jarosław Trześniewski-Jotek dnia 21.11.2010 13:56
Bożenko iście kosmiczny wiersz,tytuł może ciut przydługaśny , ale sie czyta. Bardzo dobry:)
Pozdrawiam ciepło:)
Bożena dnia 21.11.2010 14:13
Jarku- jeszcze ciągle myślę nad wycinką ;) dziękuje pięknie:)
pozdrawiam serdecznie;)
Bogdan Piątek dnia 21.11.2010 14:15
Kosmos to my, zgadza się, ale próżnia jest. I jest ważna. Zatrzymał, a nawet mówi-wróć. To wrócę. Serdecznie.
kropek dnia 21.11.2010 14:20
napisałbym pierwszą strofę w drugiej osobie liczby pojedynczej.
dalej niechaj się kula samoistnie, jak jest!
dzisiaj jestem bardzo kontent - autorka rozmieściła mnie z umiarem i gustownie. hura! a jednak nie jestem ośmiornica!

jako dzieło, podoba się, ale muszę czasowo dorobić sobie własną ideologię, bo o czym autorka myślała pisząc, nigdy nie zgadnę.

pozdrawiam :)
Bożena dnia 21.11.2010 15:01
Bogdanie-czyżby próżnia zaniepokoiła? daję słowo- jest pozorna, kosmos wypełnia się zawsze, na miejsce jednego-co znika- pojawia się drugie.
tak już jest.

kropku- mniej ważne, co autorka. ale co czytający bierze z wiersza.
i jak go znajduje;)
kropki, kropeczki, kropy. bez nich, eh.
Bożena dnia 21.11.2010 15:03
nadmieniam, że co użyte w komentarzu z przewrotną premedytacją- he.
wiercipieta dnia 21.11.2010 18:42
Bożeno: i chwała, inaczej bym świat łzami zalała ;)
Elżbieta dnia 21.11.2010 19:35
Bożeno, skłaniam się jednak zdecydowanie do (tylko) pierwszego członu tytułu - kosmos eksploduje i wyjaśniam dlaczego: coś zapowiada, zatrzymuje i intryguje, czyli to, co powinien mieć tytuł, by zahaczyć o wiersz.
:)
Elżbieta dnia 21.11.2010 19:39
popr. ...by czytelnik zechciał z ciekawością zahaczyć o wiersz.
:)
Janina dnia 21.11.2010 20:53
Dobry wiersz Bożeno. Też tytuł okroiłabym. Pozdrawiam serdecznie.
Idzi dnia 22.11.2010 06:53
Wymonwny i interesujący wiersz.
Pozdrawiam, Idzi
Bożena dnia 24.11.2010 14:55
wiercipięto- bez obaw ;) pozdrawiam jeszcze raz.


Elżbieta- ufam twojej intuicji :) zgoda:)

Janeczko- twój głos też przeważył. Okroję :)

Serdecznie Wszystkim dziękuję: za uwagi, za czas poświęcony temu tforkowi:) Pozdrawiam serdecznie i zapraszam ponownie;)
Bożena dnia 24.11.2010 14:57
Idzi- umknąłeś mi- ale cie dogoniłam-he ;)
Serdeczne dzięki za ślad. Pozdrawiam listopadowo.
qier dnia 27.11.2010 14:18
pozorny spokój
a burza w szklance wody

rozsadza nie tylko
rzecz.

pozdrawiam
:)
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Pajacyk
[www.pajacyk.pl]
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Aktualności
XVIII OkP o "Cisową ...
V edycja OKP im. K. ...
poezja_org
Spotkanie Noworoczne
Nagroda Literacka m....
VII OKL im. Bolesław...
XVIII Konkurs Liter...
Zaduszki literackie
U mnie leczenie szpi...
XXIX OKL Twórczości ...
Użytkownicy
Gości Online: 3
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych Użytkowników: 6 438
Nieaktywowani Użytkownicy: 0
Najnowszy Użytkownik: Notopech

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE

copyright © korgo sp. z o.o.
witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego

67350581 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.7 © 2003-2005