niezmordowany pochód płatków

przez pustynne przestrzenie

pomiędzy niebem a ziemią



jakby wojska zimy

szły i szły i szły

chcąc wyzwolić nas

od tyranii szarości



lub niebo słało ziemi

białe telegramy

chcąc wyjawić Tajemnicę



lecz my słyszymy tylko

wielomówny szept dzieciństwa

gdy życie było

nieznanym listem

w zalakowanej

świątecznymi śniegami kopercie