Czy wiesz, że tu, gdzie
nikt nie począł gwiazd
płoną nasze instynkty?
Życie przeciwko śmierci,
czy wiesz, że antyczne wojny
rozkwitają i konają na moich źrenicach?
Zastygłe rzeźby drzew,
uśmiechnięte dzieci trzymające się
potulnie za rączki -
nie wyrzucaj ich z nas;
ja przyozdobię twą skroń
talizmanem wszechbytu.
Czy wiesz, że naprawdę istniejemy
z krwi, kości i cieczy?
mówimy ludziom rzeczy,
których nie chcą usłyszeć;
jesteśmy kalejdoskopem, uzupełniającym się
ciszą i krzykiem,
hipnozą i pieszczotą kreatywności.
Nowy człowiek, nowa ścieżka
alternatywa lub
całkowite strącenie z panteonu,
na który dostaliśmy się trochę
przez przypadek.