im bliżej wiosny tym gorzej
pędy pęcznieją w strony
zielenią znaczone zeszyty

wieczne pretensje
że nic się nie zmienia

przecież wiatr ziemię osuszy
na strychu duchem zagra
a nuż może i kosę
przed dom wyniesie

nikt nigdy nie zgłębił zamysłów wiosny
mówisz przymykając okno



***
Kurcząc się przypomina pająka, któremu ktoś powyrywał nogi.
Jest teraz małą, włochatą kulą przycupniętą na brzegu krzesła.
Jakby to nie było jej miejsce. Jakby chciała uciec.



_______________________________________
Bruno Schulz, Sanatorium pod klespsydrą