a gdy zapytasz o ulubiony zapach zastygnę w centrum miasta
wśród tysiąca myśli o kobietach przemijaniu i tej jedynej nie napotkanej
wśród tłumu gapiów

od trzydziestu lat powalam drzewa i pustosze lasy
tworząc nieudolne origami posągu z milo i rzeczywistość zorientowaną
narracyjnie względem maszynopisu czytelniczek i wiary
zapewne tak powstaje droga
do nieba

emituję już tylko dwutlenek węgla wzbogacony czynną substancją smolistą
tłumaczący całe to zamieszanie niedoborem nikotyny i dobrym smakiem
lecz gdy zapytasz o ulubiony zapach zastygnę w centrum miasta

aby chociaż na chwilę zbliżyć się do marzeń na wyciągnięcie ręki