Tropicielką będąc niepoprawnych fraz
logiki ukrytej w gąszczu niedorzeczności
trafiam na zbrodnie dużo większego kalibru

Schowane w koślawych literach nieszczęścia gwałtowne
lub sycone codziennym odruchem od zawsze
wyszczerzają zęby skomlą uporczywie
w ujadaniu znajdując wytchnienie

Niewyrośnięte bezdomne dźwięki
zagubione w ubraniach dorosłych wyrazów
sypią się maczkiem liter
w nierównych szeregach po nic

Zamilkły zanim stworzyły zdanie
nie przeskoczyły nad przepaścią chaosu
Czułość nie zbudowała mostów
nie spotka się słowo ze światem
nie pokochają się

Zaniedbane wyrazy
zabite milczeniem
wrzaskiem
zataczającym się bełkotem
stały się kulą u nogi
i tylko kłopot z nimi
kiedy chce się wyć