poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUMWtorek, 21.05.2024
Nawigacja
STRONA GŁÓWNA

REGULAMIN
POLITYKA PRYWATNOŚCI

PARNAS - POECI - WIERSZE

WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW

KORGO TV

YOUTUBE

WIERSZE /VIDEO/

PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/

IMAK - MAGAZYN VIDEO

WOKÓŁ POEZJI /teksty/

WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/

RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW

KONKURSY 2008/10 (archiwum)

KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012

-- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012)

SUKCESY

GALERIA FOTO

AKTUALNOŚCI

FORUM

CZAT


LINKI

KONTAKT

Szukaj




Wątki na Forum
Najnowsze Wpisy
Chimeryków c.d.
playlista- niezapomn...
FRASZKI
"Na początku było sł...
Monodramy
,, limeryki"
Co to jest poezja?
EKSPERYMENTY
Ksiądz Jan Twardowski
Bank wysokooprocento...
Ostatnio dodane Wiersze
Czeka nas wojna!
Kujawy
Zgodne z rodzajem
O, słońce!
szkoda mi wierszy
Dystans
na próżno
Pustka
O nowej sekretarce
dedykacja
Wiersz - tytuł: pozostało lubię
lubię wylizywać talerze -
tu powinien nastąpić koniec wiersza,
ale chciałbym jeszcze kilka słów,
bez wyjaśniania dlaczego.

kiedyś, bardzo dawno temu,
kiedy jaśniała nad naszą bramą
trofiejna i niezwyciężona jak betlejemska,
a w dole święte kamienie wysłuchiwały
prawdziwie dziecięcych modlitw;
kiedy byłem tak syty, że w sytości swej
wyjadałem łapczywie miąższ traw oraz uczyłem
odróżniać zioła od chwastów,
zdarzało mi się kilka razy dopaść miskę,
którą goniłem aż po zakręt, językiem
palcem, całą dłonią, całym sobą.

do dzisiaj nie ma nic smaczniejszego,
nad te wylizywane miski i talerze.
bez wstydu lubię, bez niego pamiętam,
z każdym dzielę cierpliwie,
za każdym razem na nowo szczęśliwy.
Dodane przez kropek dnia 01.08.2011 08:18 ˇ 31 Komentarzy · 1320 Czytań · Drukuj
Komentarze
konto usunięte 29 dnia 01.08.2011 08:32
tu powinien nastąpić koniec wiersza,
ale chciałbym jeszcze kilka słów,
bez wyjaśniania dlaczego.


to napisałbym kursywą

(...), bardzo dawno temu,
kiedy jaśniała nad naszą bramą


można pominąć

trofiejna i niezwyciężona jak betlejemska


tego nagromadzenia też można uniknąć

kiedy byłem tak syty, że w sytości swej
wyjadałem łapczywie miąższ traw oraz uczyłem
odróżniać zioła od chwastów,
zdarzało mi się kilka razy dopaść miskę,
którą goniłem aż po zakręt, językiem
palcem, całą dłonią, całym sobą.


część zagmatwana i mało czytelna

bez wstydu lubię, bez niego pamiętam,
z każdym dzielę cierpliwie,
za każdym razem na nowo szczęśliwy.


a tu jakoś niegramotnie to wyszło - całość bez zatrzymania i z mizerną treścią, co - jak wspomniany już - wstęp raczej obiecywał, a wyszło, jak się przeczytało

"Zacznijmy od tego, że Marley umarł..." - .............i jak wiadomo, dalej była uczta...
Ewa Włodek dnia 01.08.2011 08:52
tak zwany głód życia, głód poznania, zaczynamy łapczywie sapokajac w dziecinstwie, i zwykle nie mija on nigdy...Tak odczytałam wiersz. refleksyjny. Spodobał mi się. Pozdrawiam, Ewa
Idzi dnia 01.08.2011 09:08
Trafiłeś do mnie tym wierszem, czasy odległe, ale pamiętam, choć bezpośrednio nie dotykało mnie. Miąższ tataraku, szczaw, dziki rabarbar i nie tylko.
Pozdrawiam serdecznie, Idzi
Bogdan Piątek dnia 01.08.2011 11:45
Też tak mam do dzisiaj:) nadal lubię. Ciepły wiersz, pozdrawiam serdecznie.
qier dnia 01.08.2011 11:56
nawet bardzo
lubię !

-pozdrawiam
:)
a la bracka dnia 01.08.2011 12:29
ja też lubię:)

Pozdrawiam,
Ala
bombonierka dnia 01.08.2011 12:35
smakosz....;))))))))))))))))))))))))))))))))
ale poważnie - podoba się...bardzo ;)))M
Ruth Porter dnia 01.08.2011 13:24
Bardzo, bardzo na tak :)))
Szkoda, że w pewnym wieku już nie wypada oficjalnie wylizywać talerzy, ale po sosiku...i jak nikt nie widzi...albo z kimś bliskim...:)))
Pozdrawiam cieplutko - Ruth :)
Elżbieta dnia 01.08.2011 14:46
Eh, dopiszę się do tego klubu smakoszy i wylizywaczy - mniam, mniam. Fajny wiersz :)
zalesianin1 dnia 01.08.2011 16:19
"bez wstydu lubię",
Pozdrawiam, Kazik1
IRGA dnia 01.08.2011 18:28
Zmyślny wiersz, kropku :) pozdrawiam serdecznie. Irga
kropek dnia 01.08.2011 21:18
Mithril, napracowałeś się, co nie miara, dla udowodnienia tezy wiadomej od początku. po co?
można było jednym zdaniem.
zwyczajnie, chyba nie doświadczyłeś śmiertelnego głodu i dobrze.
ja doświadczyłem i o tym napisałem. wszystkiego można było uniknąć, zamazać głód, sprowadzić do spleśniałej piętki chleba. czemu nie. tylko, że taki wiersz tylko ty byś czytał, nikt poza tobą. a ja piszę dla tych, którzy chcą czytać, o prawdzie takiej, jaka była.
siermiężny wiersz dla siermiężnej prawdy. jak widać, najbardziej bolący sytych. nie przyjmuję twoich mądrości, które śmieszą mnie.

ten wiersz z założenia nie miał być dziełem, pominę arcy, jak widać pisany z myślą o rocznicy Powstania, rocznicy początku tego wielkiego głodu, który trwał dwa lata. do 1946 roku.
a propos, wszystko można pominąć, za wyjątkiem tytułu i pierwszego wersu. w dalszej kolejności, to także.
pozdrawiam
kropek dnia 01.08.2011 21:32
Ewo, to nie głód życia i nie głód poznania. zwyczajny, dziecięcy. kiedy nie było co jeść, nic a nic, a świętem była okazja wylizania miski [po kimś]. ojca zakatowali na szucha, matka ze złamą noga w kolanie unieruchomiona na rok prawie, rzuceni pośród obcych, równie głodujących. ruskie czasami, tylko czasami zostawiali miskę do wylizania(!) to był rarytas nad rarytasy. dzieciaki z głodu jadły kamienie i kule, by zapełnić czymkolwiek puste żołądki. to też odrobina prawdy, tamtej prawdy.
minęło 66 i 67 lat, a ja wciąż lubię ssać trawę, gdy czuję głód. ale czy naprawdę lubię, czy jest to raczej tylko świadectwo pamięci tamtych dni.
ale odczytałaś tak i nie mam nic przeciwko takiemu rozumieniu.
serdeczności :)
kropek dnia 01.08.2011 21:37
Idzi,
Bogdan,

dzięki. oby już nigdy nikt nie musiał tego doświadczać.
ale wystarczy zerknąć tylko pół mili poniżej sahary. niestety.

pozdrawiam serdecznie :)
kropek dnia 01.08.2011 21:51
qier, chyba wiem,
pozdrawiam pogodnie :)
kropek dnia 01.08.2011 21:55
a la bracka
bombonierka

lubicie dla zgoła innych przyczyn, ale fajnie, że łączy nas lubienie,
serdeczności :):)
kropek dnia 01.08.2011 22:03
Ruth, miło widzieć, mijają wieki, gdy zapadłaś się w krainę baśni, albo zwyczajnie nie trafiam, bo i rzadziej bywam.
pozdrawiam serdecznie :)
konto usunięte 29 dnia 01.08.2011 22:11
Mithril, napracowałeś się, co nie miara, dla udowodnienia tezy wiadomej od początku. po co?
można było jednym zdaniem.
zwyczajnie, chyba nie doświadczyłeś śmiertelnego głodu i dobrze.
ja doświadczyłem i o tym napisałem. wszystkiego można było uniknąć, zamazać głód, sprowadzić do spleśniałej piętki chleba. czemu nie. tylko, że taki wiersz tylko ty byś czytał, nikt poza tobą. a ja piszę dla tych, którzy chcą czytać, o prawdzie takiej, jaka była.
siermiężny wiersz dla siermiężnej prawdy. jak widać, najbardziej bolący sytych. nie przyjmuję twoich mądrości, które śmieszą mnie.


jesteś żałosny w swoich konfabulacjach odnośnie doświadczeń czytelnika - napuszyłeś się, bo poza twa, któś śmiał wskazać, że cieniznę napisałeś - poczytaj poklepujące komentarze, bo widzę, że li tylko o takie tobie chodzi i w nich się pław

zapomniałerś jeszcze napisać o chlebie w wodzie - jak był - i z cukrem.................ja tego smaku nigdy nie zapomnę...
kropek dnia 01.08.2011 22:12
Elżbieta,
kazik1,
IRGA,
pięknie dziękuję za czytanie i pozostawiony sympatyczny ślad,
dziękuję
i pozdrawiam bardzo, bardzo serdecznie :) :) :) :)

czwarty, wiadomo dla kogo!
Ewka64 dnia 01.08.2011 22:16
Bardzo osobisty :)
wzruszający:)
Pozdrawiam,Ewa.

zostaw proszę każde słówko:)dzięks.
otmiada dnia 01.08.2011 22:27
Chciałabym napisać więcej, ale najlepszym komentarzem będzie chyba tylko to, że wiersz poruszył mnie. Każdy wers współgra z następnym, więc niczego nie zmieniłabym ;)). Pozdrawiam serdecznie :)
kropek dnia 01.08.2011 22:57
Mithril, wtedy nie było cukru, o czym ty mówisz?
zatem oboje/obaj jesteśmy żałośni. ty bardziej, bo w tobie złość.

napisałem [czytaj uważnie], że nie traktuję tego wiersza w kategorii dzieła, tylko jako wspomnienie.
napisałem tak, by można było się do niego odnieść również w kategorii humorystycznej. może ci się nie podobać. możesz uznać go za gniot, przysługuje ci takie prawo, ale nie poprawiaj idei wiersza, skoro tego nie rozumiesz. ot, wszystko.
:)
kropek dnia 01.08.2011 23:00
Ewka64, jak niewiele trzeba, by zrozumieć istotę.
wystarczy chcieć,
dzięki, pozdrawiam :)
kropek dnia 01.08.2011 23:01
otmiada, dzięki za wyrozumiałość.
serdeczności :)
Tomasz Kowalczyk dnia 02.08.2011 06:58
Z pierwszego wersu uczyniłbym tytuł, pozostałe trzy z pierwszej zwrotki pominąłbym. Trochę skróciłbym drugą cząstkę bez szkody dla przekazu.
Cóż, nie mogę się równać z niektórymi Przedmówcami: Ja zapamiętałem chleb smarowany śmietaną. Ale tej było dużo - krówki dawały mleko za darmo.

Pozdrawiam - Tomek
konto usunięte 29 dnia 02.08.2011 07:39
kropek dnia 01.08.2011 22:57
Mithril, wtedy nie było cukru, o czym ty mówisz?
zatem oboje/obaj jesteśmy żałośni. ty bardziej, bo w tobie złość.

napisałem [czytaj uważnie], że nie traktuję tego wiersza w kategorii dzieła, tylko jako wspomnienie.
napisałem tak, by można było się do niego odnieść również w kategorii humorystycznej. może ci się nie podobać. możesz uznać go za gniot, przysługuje ci takie prawo, ale nie poprawiaj idei wiersza, skoro tego nie rozumiesz. ot, wszystko.



mi osobiście to jest gance-gal, czy piszesz gnioty, czy reprodukcje "odhistoryczne" - przeczytałem, skomentowałem, przeczytałem zbędną - z twojej strony - wypowiedź i zdanie o autorze już mam......................zatem kolejne twoje twory będę ograniczał do komentarza jednosłownego, bo widać, że merytoryka jest ci obojętna................i jeszcze raz podkreślam - nie zmyślaj na temat czytelnika, bo nic o nim nie wiesz...
Ewa Włodek dnia 02.08.2011 09:47
przepraszam, Kropku...Nie znam tamtych czasów, urodziłam się nieco później, ale mam kolegę, który wspominał podobne okolicznoci: ojciec zakatowany na Pomorskiej, matka - umierająca na suchoty, a on w wieku ośmiu lat handlujący na Tandecie papierosami, skręcanymi z tytoniu, przeszmuglowanego przez chłopów do Krakowa z podkrakowskich "zagłębi tytoniowych" ...I też mówił, że nieraz nie jadł dwa, trzy dni, bo wolał nakarmić matkę...I - jako memento - zawsze nosi w kieszeni maleńki kawałeczek suchego chleba...
Moc serdeczności, Kropku, Ewa
wiese dnia 02.08.2011 10:48
kropek- żarłok :)
pamiętasz żarłocznego krasnoludka-podmieńca z sierotki marysi ?

hey
kropek dnia 02.08.2011 11:28
Ewo, nie przepraszaj. życiorysy mają to do siebie, że bardzo często powielają się, choć wydaje się to zgoła nieprawdopodobne. a jednak.
w każdym wierszu podaję przynajmniej odrobinę praqwdy o sobie. nieraz wstydliwej, nieraz bolesnej, nieraż śmiesznej lub prześmiewczej. mam ogromny dystans do siebie, swojego życia i tego, co robię. stać mnie na obnażenie swoich niedostatków, wstydu wyzbyłem się następnego dnia po odstawieniu kieliszka cysterny. oczywiście, staram się nie być w tym żałosny i nie przesadzać.
dziękuję, załączam serdeczności :)
kropek dnia 02.08.2011 11:36
Tomku, pozdrawia ciepło.
wiesz, gdy miałem 8 - 9 lat, to chodziliśmy na pastwiska i podkradaliśmy krowom mleko prosto z wymion. żałuję, ale nie byłem w tym dobry. koledzy byli o wiele lepsi. dla mnie doili mleko do rozwartych dłoni i tak piłem. rzecz jasna, działo się tak tylko od czasu do czasu.
a co do poprawek: nie będę poprawiał tego wiersza. zapewne nie warto.
kłaniam się, pozdrawiam serdecznie :)
kropek dnia 02.08.2011 11:39
smoku, słowo harcerza: nie pamiętam!
serdeczności :)
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Pajacyk
[www.pajacyk.pl]
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Aktualności
XVIII OkP o "Cisową ...
V edycja OKP im. K. ...
poezja_org
Spotkanie Noworoczne
Nagroda Literacka m....
VII OKL im. Bolesław...
XVIII Konkurs Liter...
Zaduszki literackie
U mnie leczenie szpi...
XXIX OKL Twórczości ...
Użytkownicy
Gości Online: 7
Użytkownicy Online: kiwak

Zarejestrowanych Użytkowników: 6 438
Nieaktywowani Użytkownicy: 0
Najnowszy Użytkownik: Notopech

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE

copyright © korgo sp. z o.o.
witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego

67436218 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.7 © 2003-2005