ledwie miękkie usta rozgościły się
na łagodnym brzegu nadgarstka
a już snem jesteś cała

w świetle księżyca
aksamitne ćmy srebrzą się
za krągłością ucha

  powiew nocnego wiatru
  pod pachą ogrzewa skrzydła

a ja po drugiej stronie lustra
odgaduję twój sen

czy czeszesz włosy
bo słyszę jak sypie się
piasek w złotej klepsydrze

czy klęczysz pochylona na krześle
a kot pod stołem
w kloszu sukienki
ociera się o bose nogi

jego aksamitne mruczenie
dobiega zza uchylonej bramy
twojego snu Michelino

w ogrodzie który podejrzewam o istnienie
aniołowie szykują skrzypce
a ja przemykam obok
słabowidząca i głucha jak pień