jesteś mi depeszą, haiku jesteś
na liściu, z nadmorzewia pocztółką
o wierzbie na gór szczycie łkającej,
skreślonym zapiskiem na pudełku

przepalonych zapałek, notatką magnesem
do lodówki przykutą, kocham jolkę w
framudze wyrytym, sylabą w szklanym
paciorku, kolcem róży jak z płatka różańca

a wojną mi byłaś i pokojem na którego
frontach czasu straconego szukałem,
sagą o ludziach z lodu, rzeczpospolitą
obojga narodów, teraz też drukiem

wyszłaś po angielsku lecz chińskimi
znakami, książką w gardle mi stajesz
telefoniczną hong kongu z alfabetnym
spisem kompletnym wszystkich numerów

jakich mi już nie wykręcisz