mgliste wrażenie
znika wraz letnią burzą
chwilę lśni tęczą

półksiężyc kolorów drży
między niebem a ziemią

widama światła grają
akordy brzmią ulotnie
chmury przegnał wiatr

skrzydła ciemności kruka
ulatują za horyzont

promienne błyski
iskrzą się w kroplach wody
natury pryzmat

zieleń intensywnieje
kwiaty bawią barwami

w błękitnej mgiełce
trwają nieboskłon z ziemią
mgnienie uroku

świat ulega przemianie
kolory płyną jak dźwięki

srebrzysta tafla
odbija w sobie złoto
w niej śpią promienie

zbliża się cisza zimna
czas przemierza zegary