Tak jak Pan Jezus Chrystus wyrzekłem się wszystkich,
lecz wciąż mieszkam wśród nich, by uświadamiać sobie,
że kocha, wierzy, żywi nadzieję tylko ten,
kto tłumi swoje myśli, milczy, nic nie czyni.

Nie radzę ci gromić mnie wzrokiem na ulicy,
jestem bowiem tym, który ma przed sobą drogę,
choć gdy o nią pytałem, odwróciłeś głowę,
sądząc, iż nawet żyć nie nauczę się nigdy.

Niosę swój krzyż dalej, niż Kalwaria się wznosi.
Czekaj, aż ze wszystkich państw świata, w których dziatwa
głodna Bogurodzicę będzie znać musiała,

ktoś urny z moim gównem sprowadzi do Polski.
Właśnie drzwi kuchenne się otworzyły z głośnym skrzypem
jak wieko trumny. I Bóg spytał, czy kości obgryzę.


2013