cień zatrzymał wór z piskiem ulic
jednym mignięciem las małych andromed
wysypał szlaki samolotów z nawigacją ominął
światła

ze świata daleko do domu Ikar teraz oblizuje
zranioną łapę za wysoko wymierzone odległości
Bóg zmroził go wzrokiem

zamienił czas w piaskową klepsydrę
do gwintu stopił woskowe figurki

dzisiaj face to face

z nieba skoczył pod spadochronem
zamienił w kompas życia koniec tęczy
postarzał się o jakieś tysiąc ja