za mało potrafię kochać
nie znoszę zapachu krwi
i jątrzących ran
ledwie pokrytych ziarniną
nie ma we mnie patosu
czekania
cierpienia
wyrzeczeń
poświecenia

potrzebuję

natychmiast
erupcji wulkanu
palącej lawy
na zziębniętej
płaszczyźnie ciała

nie porodziłam w sobie
cierpiętnicy
okutanej chitonem
pod którym panoszy się
niecierpliwość
spełnienia

zaprawdę powiadam
nim poświęcę swą miłość
pozwolę jemu zginąć
na wieki wieków