leci za spojrzeniem wiosennego ptaka
wymienia pory roku na raj w środku lata

zimne zasłania uczucia łamie sople w sercu
czyta alfabet dni jak akupunkturę płomieni
pozostaje ciszą płytkim oddychaniem

we śnie pogubi się w zieleni
zakłamana zaprzeczona znowu
ucieknie wzrokiem

nieśmiały

spróbować czerwonego wina
jakie to banalne

lepiej zasypać piachem spojrzenie
niczym są odległości
budowle z gruszek w popiele

że tylko zostaniesz zapamiętaj

spleciona gałąź kawałek pola
niwa mimowolnie odsłoni sekrety