przechodząc granicę śmierci i życia
na przełęczy dusz oszalałych
chwytam gwiazdy rękoma
stopami grzęznę w glinie

wpadam w przepaść wieczności
może jestem naiwny
mało gramotny i dziwny
nie wypijam ambrozji

grzechu owocem zrodzony
umysł pośmiertny
z maską grobową za życia
bez ulgi
cierpię...

może
Amen?