Babci

Spotkana na drodze ziemia, słona sól,
białe kamienie, rozpuszczają w nas
energię w cykl wiosen, co siedzą
ukryte w jednej z wielu nocy latem,
zimą bywało, że nie padał śnieg.

Pytanie ile to już minęło?


W ustach pot, ciężka siła
jak naoliwiony metal,
nic cię nie pokona,
jesteś niezatapialna.

Różnią nas pytania,
odpowiedzi, śmiech,
dlatego może jednak
lepiej rozmawiać, patrzeć,
przynajmniej nie jest tak samo.

Może czasem pojawi się wiersz,
co tam u ciebie?

Dziękuję za zapach ziół, porę zbóż.
Bo widzę w polach rośnie słońce,
nisko jestem.

Chcę spać jak doliny, bo wciąż mogę wyjść,
wyżej stać z upornym zaciekawieniem, słuchać,
wiedzieć to, jeszcze mało borówek nazbierane.