zapomina o nas lato zabiera
przez połamane gałęzie

ucieka z podrapanymi kolanami
od ościeżnic we śnie jest darń
powietrze

trudno nie latać ptakom
wodzie stać w jednym miejscu
cyrkulacja wspólne łzy może
płyną w buku jesionie

żywioły
tajemnicza walka


zaginiona twarz rozmyte wspomnienie
uwaga odpłyniemy w trójkąt bermudzki
nikt nie wie o nas kiedy płyną łzy ale

płyną ze szczęścia rozpaczy

jeszcze daleko stanie ruszy
chmury wiatr ciągle

będzie dźwigał
świat

trzeba dalej w nieznane iść