Głos jak głos
zdarty, zachrypnięty
obmyty kwaśnym winem
wciąż potrafi śpiewać
skoczną jak marsz kadetów
nieskończoną piosenkę

zwrotka, refren i zwrotka
la la la param tam
już na zew zatacza się
admirał, za nim na szeroko
rozstawionych nogach
szpaler marynarzy podąża
krok w krok
stuk obcasów niesie wartki
nurt ulicy

tchu w nagie piersi nabiera
i w operową zamienia się diwę
l!amour est un oiseau rebelle
pod warstwą pudru ukrywa lęk

następny
ochryple woła
następny