Tuńczyk jest królem życia w oceanie, 
Przyjemnie chłodzi go benguelski prąd,  
Stąd przekonanie, że mu w oceanie 
Nic się nie stanie,  lecz jeszcze jest ląd, 

Skąd wypływają kutrami rybacy, 
Aby przedsięwziąć na tuńczyka łów; 
Są oni bardzo gorliwi w swej pracy,  
Nieustępliwi,  brakuje mi słów.

Choć walczy dzielnie  - niechaj go pochwalę - 
Choć chce się zerwać,  uciec w stronę dna, 
Na końcu zdobi tuńczyk jakiś talerz,  
Zwykle w Europie albo USA. 

Czy coś go bardziej upokorzyć może?
Owszem,  gdy słyszy oceanu król: 
"Kochanie, proszę,  nie jedz ryby nożem,  
Ludzie się patrzą... I podaj mi sól".