[noc

znów sięgam pamięcią do światła lampy
i głupich panien którym zabrakło oliwy]



milknę przy każdej zmianie miejsc góra dół
i rozwiertną uchylność ramion mówiąca o słowie
co ciałem się stało łamiąc to drugie

skrupulatnie owijając w bawełnę ziarno
'czułą bladość (...) resztek czucia'*
wypełniam matowym odbiciem mewy
zazwyczaj są białe.




* st. grochowiak.