gdy smutek rozlewa się na podłodze
pieniądze parzą jak diabła krucyfiks

serce samotne w klatce piersiowej
coraz to mniejsze i coraz podlejsze
życie odbija mi się czkawkę
myślę że jestem losu zabawką

coraz gorzej i gorzej spadam na dno
czuję jak przeszywa mnie zło
tak do środka i tak dogłębnie
aż kiedyś filar moralności pęknie

ale czy jestem na to skazany
życie w samotności też zostawia rany ...

a teraz sam siedzę w pustostanie
i czekam na z życia wyeksmitowanie