W czasie szamotaniny wiatru ze spokojem nieba
uwolniłam szczere słowa miłości,
by poczuć potęgę spragnionego mnie serca.
Chciałam wiedzieć, czy echo je powtórzy.
Na próżno czekałam odpowiedzir30;
Wicher wtulił się w ciemność ukrytą w tunelu obojętności
i lęku przed czystym światłem pragnienia.
Jak teraz żyć ze świadomością milczenia, chaosu,
który domaga się racji bytu?
Czy wybrać smutną miłość czy samotną wolność?
Wszyscy chcą kochać, niektórzy tylko szczerze.
A tobie o co chodzi?