pokątnie mrużąca oczy
pachnąc bez wstydu męskim ramieniem
wychodzi rano z resztką komplementu na uchu
i szyi

krok zdradza pewność
że zajdzie wysoko
że spotka kogoś lepszego o włos
o podniesioną wobec powyższego zainteresowania brew
to już wystarczy
by poleciały ku górze nadymane policzki

za kobiecym biodrem wzrok
zastanawia
jak musi wyglądać kiedy się zakocha

a parkiet już pusty
podłoga nasiąknięta podobnymi krokami
i progi odpływającą burtą nocy

telefoniczna skrzynka zapchana

proszę wysyłajcie gołębie
i nie przestawajcie dopóki nie wygram z puchu marnością