Na zawsze

Znam cię jak dno wysokiego kieliszka
Smak szkła lubię nazbyt dobrze
Usta idealnie wykrojone w kształt namiętności
Dłonie delikatne, palce zwinne, sprytne, tak figlarne
Ty wiesz

Znam cię od lat nazbyt wielu
Kiedy jeszcze jaśmin wartość miał
Kiedy księżyc oświetlał tylko lewy profil
By prawy był tajemnicą
Chwytałeś mnie wtedy za ramię
Wzrok kierowałeś ku niebu
A ono ciemne mówiło za ciebie

Pamiętam niewinną rosę na trawach
Gdy smakowałam jej kryształy ustami
Gdy każdy twój ruch zamieniał się w dreszcz na mym ciele

Dziś trzymam cię za dłoń, bardziej twardą niż wtedy
Mieszkam na twych rzęsach
Nad niebieskimi dwoma stawami
By przeglądać się w nich już zawsze

To ty rysujesz nasze życie na mej twarzy