Bóg oparł swe dzieła na jednym
tylko filarze- miłości.
Carmen Sylva.

Poślę ci miłość i zapach tęsknoty,
które mijają się pomiędzy brzegami
świata.

Szum miasta, w wieżowcach niedostępne okna.
Na horyzoncie, długa i wąska rzeka, gładka bez zmarszczek,
złudna młodość z oddali. Rozlała się szeroko, wydęte żagle
suną na ukos.

Płótna opadały, łodzie wyprostowały się, płyną do tyłu, rozlewisko
oddala się, staje się wstążką. Miejsce tętni życiem, w wieżowcach
niedostępne okna.

Wracasz jesienna, przemoknięta, filigranowa.