na gdańskiej od środy krawężniki
trzeszczą wygiętymi kręgosłupami
smakowite papierosy znikają
w umorusanych twarzach
a przerwy zawsze są krótsze
od zgłodniałych żołądków

zaciemniamy otoczenie od góry

kamienice rozciągnęły między sobą
chmury z rozczochranymi włosami
stłoczone wciskają się w balkon
wiszą na krawędzi
a myśli zagęszczone od gruntu
wysypują się z przepełnionych taczek
głębokie gardziele wykopów pożerają
ciekawskie spojrzenia sunących parasoli

dolewamy błotne strugi

w wychłodzonych wyrobiskach
kłębią się myśli coraz bardziej obklejone
jednobarwne kombinezony puchną
od pomysłów na ciepły wieczór przy kominku