leżę. opadła szczęka, warga obwisła.
w grdyce bulgot lepkich tylnojęzykowych.

pokój wypełnia kwaśna won wyziewów.
w krysztale rozpada się kręgosłup popiołu.
myśli pędzą szarą smugą, wpadają w korkociąg,
robią beczkę.

pękaty, w rzucik z łaciny, odmierza mit za mitem.
drgania mechanizmu przenoszą się na ciało. rój much
zeruje na padlinie i jedna niby osa, której brzęczenie oznajmia,
przyszedł sms.

wszystkiego najlepszego
w dniu imienin.