Przyszedł na świat zbawiać słowem
Motłoch plączący się pod nogami
Robaki pełzające wijące się w brudzie
Pragnące jedynie Jego uwagi

Stanęli w kolejce - jeden za drugim
W łachmanach z pustymi oczodołami
Oblepieni bólem i grzechami wołali
Płakali by Pan ich wysłuchał

Wtem ktoś z głębi krzyknął:
Jezu mój drogi miej miłosierdzie
Fetor zgnilizna towarzyszą mi wszędzie

Wszyscy zamilkli łącznie z Chrystusem
A trędowaty tylko załkał żałośnie
Po omacku zmierzając ku Jezusowi.