1

stara Omega
z silnikiem 1.6
stoi na parkingu
widać ją z balkonu

promienie słoneczne
padają pod zadanym kątem alfa
możemy zmienić oznaczenie zmiennej
nie burząc porządku końca i początków

jest wcześnie rano
ulice dzielą miasto
na plastry miodu

2

siedzi
dostanie raka
od tego siedzenia

szary ołówek Faber-Castell
poci się w chropowatości lewej dłoni
słońce zaczyna padać mocniej
czas pójść po rozum do głowy

po dwa trzy Żywce do sklepu
z butelkami na kaucji
po myśli i enumeracje
trochę czarnej soli trzeźwiejącej

3

tak mało słów
wyświechtanych z poezji betonu

beton który kocha
beton który marzy
który skarży się
rozmytej gdzieś matce

czas na miejsce
artykulacji krzyku jęku
i ich synonimów

linie metra
podcinają miastu skrzydła i żyły
tworząc logiczną metaforę
upadku cywilizacji

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.