w tle jedlicze, gdzie nieliczni
doliną płyną. twoje puste passusy układają się
wzdłuż szosy, leżą żwirem zwrócone na północ.

a ciepło żyje pod ziemią, dudni wczorajszym spędem
twardych kopyt. w tle na nice zwrócone
ciało, co chciało, ale się nie otwierało, więc

bądź moją dziwką, będę używać
wygodnie i niewstrzemięźliwie według zaleceń
geniusza z konwalią

wszyscy razem wyzwolimy
słońce