zakładam
że nie wiesz wszystkiego
bo kto może
choćby raz
i rzucić się z mostu
zerwanie czasu wzdłuż nitek wspomnień
nigdy nie przyniesie ulgi
chcąc być - zapomnij że jesteś
czas jak deszcz obmyje ci twarz
nie trać siły na pamiętanie
rzeczy złe i tak zostaną
kiedyś uwierzysz
że będzie tak jak było
czekając na pociąg
dostrzeżesz w oknie nadzieję
niebieskimi oczami zaprosi cię do środka
usiądziesz w przedziale obok
żałując potem całe życie
że nie starczyło ci odwagi
by powiedzieć jej wtedy
że pachnie jak wschodni wiatr