pusta kartka znowu wściekle razi w oczy
boję się kratek są jakieś niepewne
gdy tusz ujawnia wady kąta prostego

litery choć błogie i idealnie pasujące do bieli
nie kuszą swoją nagością i zboczeniem jak kiedyś
żałuję wyrazów co swoją prostotą mogły nadać
inny bieg oczom

skreślam odkreślam
zabawa dla idioty którego dwadzieścia lat temu
bezmyślnie połączono puentą ze śmiercią

wbili w rękę długopis z nadzieją że
zdolność do pisania z czerwoną breją się wymiesza
a wyplute słowa nabiorą koloru pełnego zrozumienia

gówno prawda

poezja to namaszczenie ślepych
co w obrazkach nie widzą wizji końca
moich durnych zdań