"To będzie hołd dla człowieczeństwa, dla trwania życia, dla ludzkiego szaleństwa"
Sygnał do szumu Neil Gaiman, Dave Mckean

Spojrzałem na tłum.
Jestem tu nowy,
jeszcze świeży, bez życia.
Pył z ich martwych szczątków zatyka nozdrza.
Szum wspomnień, uczuć, myśli.
Sygnał zagubiony pośród trzasków.

Ich krzyk tłumiony przez grudy ziemi.

Ciężkie bryły, spadające na czaszki,
grzebią ich zapewnienia o egoizmie.
Złączeni w jedną masę.
Społeczeństwo idealne.

I ja staję na brzegu rzeki
z kamieniem młyńskim rosnącym w moim ciele.
Mam swoje powołanie.
Muszę zakończyć świat.

Przepraszam.
Chyba nie masz o to do mnie pretensji?
Jestem przeklęty,
nie przyprowadzaj do mnie dzieci.
Nie obrażaj imienia Pana,
myśląc o mnie.
Myśl raczej o dalekich gwiazdach,
polnej łące,
ławce w parku.

Moje losy są w twoich rękach.
Oddziel ziarna od plew i zdecyduj.
Czy zostałem unicestwiony?