dwadzieścia dziewięć i jeden miesiąc
przygniecionych moim ciałem

upadam straszą ujadającym psem
odłączonym prądem daje moc

bez znaczenia. przy ujemnych sześciu
nie odróżniam od mroku

wyobrażam że tu jesteś nie pozwól
mi zepsuć się w czterech deskach

kochasz
obie powiedziały nie chcą mnie znać

szkoda że druga kupiła bilet za najwięcej
złotych strzał w automacie którego było

oddam wszystko gdyby czas nie istniał
miałaby teraz dwadzieścia pięć lat