i znów Maciej gna kierdel na hale
a jego psy kudłate gromy
w kłębowisku baranka myślą
mową i uczynkiem

będąc posłem domen
łagodnie graniczących z lasem
dotyka Maciej dłonią nieba na powitanie
tak i ja dotykam

wyszczerzywszy serdeczności
planujemy stół dnia szkłem klepsydry
pochylamy się nad zdarzeniami
miarkujemy porcje

że wilki wróciły
że dla świerczyn nieprzychylny rok
że na starym jaworze znów
ktoś powiesił swoje smutki

w dolinach
huczy popołudnie świata

i znów kierdel gna Macieja na hale
a jego psy kudłate gromy
w kłębowisku baranka