zawsze patrzyłaś gdzieś w bok
myślałem naiwnie że ukrywasz łzy. ale nie
szukałaś
rozdarta
a ja pośrodku

pytałem do której
połowy klepsydry należysz
one dwie z upojeniem uciekające od podobieństwa

pod koniec
zawsze mówiłaś te sznury słów
w nieznanym języku
odpadały części twojego ciała
wiły się jak ryby wyrzucone na brzeg
zmieniały w egzotyczne rośliny. kwitłem
pośrodku
nie moim kwiatem

czas to rzeźnik
chwytałaś go w otwarte usta
aż rozerwał klepsydrę
nie rozumiałem dlaczego wylewa się ze mnie tylko
suchy piach. pękła
w tym spojeniu
pośrodku

zacisnęli ci sznur na szyi
eros i tanatos
te dwa pedały
oddałaś się im obu
zostałem
pośrodku


















(nadii)