znowu pada
strumykiem płyną spękane chodniki
las parasoli wynurza się zza rogu
stary fiat ochlapał jakąś kobietę

znowu pada
w sumie to dobrze bo nie czuję że płaczę
w deszczowej masce idę gdzieś przed siebie
stąpam dokładnie w środek mętnych kałuż

ciągle pada
znajoma rześkość orzeźwia powietrze
na mojej dłoni jeszcze twój oddech
w torebce bukiet uschniętych kwiatów

znowu pada
i ja znowu próbuję się znaleźć

przychodzisz codziennie o tej samej porze
a ja o tej samej porze uciekam