Jeśli wierzycie w bajki,
A każdy, trochę, wierzyć powinien,
To poznamy dzisiaj jedną,
Bardzo odległą krainę.

Jeśli kiedykolwiek był raj,
To musiał być na ziemi.
Bo przecież nigdzie się człowiek nie ruszał.
Nie opuścił ziemskiej przestrzeni.

Nie oderwaliśmy się od ziemi matki,
Jak dotychczys zbyt daleko.
Tak że trudno uwierzyć, że człowiek,
Miał bliższy kontakt z inną planetą.

A skoro przypuszczamy,
Że raj był tutaj na ziemi,
To nasuwa się pytanie.
W jakiej czaso- przestrzeni?

Tymczasowo dopuszcza się,
Że to był milion lat z hakiem.
A co do przestrzeni,
To mówią, że gdzieś nad Eufratem.

Bo przecież tam największe,
I najstarsze rozkwitały kraje.
Cudowne ogrody wiszące,
I owocowe gaje.


Tam też musiało rosnąć drzewo,
Wiadomości dobrego i złego.
I pierwszy kodeks prawny,
Sędziego Hammurabiego.

Tam też i koło już wynaleziono.
I cegłę do powszechnej budowy.
Pismo na tabliczkach glinianych,
I wałek z obrazkami obrotowy.

Tam kalendarz bardzo stary.
Pierwsze wodne turbiny,
Co nawadniały ogrody i pola,
Przez 24 godziny.

Stamtąd nawet cyfra każda,
W telefonie komórkowym się wywodzi.
Stamtąd baśnie 1000 i jednej nocy.
Stamtąd najsłynniejszy złodziej.

Stamtąd mitologiczne stworzenia pochodziły,
Pół człowieka pół ryby.
I 10- tą planetę, układu słonecznego,
Odnalazł astronom dociekliwy.

Tam już baterię elektryczną znali,
Co prąd w sobie trzymała.
Stamtąd niejedna karawana kupiecka,
W daleką wyprawę wyruszała.

Tam nieprzebrane bogactwa,
Wyroby ze złota, perskie dywany.
Nawet słynny koń arabski,
Był stamtąd do Polski sprowadzany.

To bajkowa kraina,
Przez wieki w bogactwach utopiona.
Co stało się z tym światem?

Bajka skończona.