musieliśmy wyglądać na skończonych w tej zieleni



dziadek martwi się o ule - a kiedy o nich mówi
wraca do nas z obcej łąki krople miodu znów iskrzą
w jego oczach - udajemy przejętych żeby został

tego lata i zachował w swojej opiece ogród
od ciszy po pszczelich skrzydłach od pustego fotela
pod karłowatą czereśnią - z dębowego ceberka

wylewają się na trawę dzieci zimne i mokre
więc chwytamy je w ramiona podnosimy do słońca
nim zejdą z kolan lub zasną - nie przyjmujemy cienia

***

pomieszało się ludziom w głowach od wojen
myślą o rowach wypełnionych ogniem
o kutych w brązie bramach drucianych siatkach
z kolcami szukają szczeliny znajdują mur

a ja tobie powiem - nawet furtki nie ma
bo i komu potrzebna w środku pola
przejdziesz boso przez miedzę
nie patrz za siebie tylko uważaj na gniazda
pliszki wiją je nisko w krzakach