Miałaś coś powiedzieć mi,
ale ktoś otworzył drzwi,
przerwał myśl;
uciekły ci ważne słowa,
potem już - choć chciałaś tak -
tamtych słów ci było brak,
by wyrazić chwili znak,
co oczarował.

Trudno, żal, coś przepadło,
przyszły nowe dni,
przyszło nam tej chwili znak
pielęgnować.

Ciesząc się,
że mamy czas,
świat wiruje nam w głowach,
wkrąg tyle barw,
on każdą nam
ofiarował.

Tyle już za nami lat,
posiwiały nam skronie;
uśmiech był
i były łzy, trudne słowa.
Czasem ty, a czasem ja
wracaliśmy w niby-snach
do tej chwili, której znak
nas oczarował.

Dziś nie żal, warto było,
ważne wszystkie dni.
Każde z nas tej chwili znak
w sercu chowa.

Wciąż dla siebie mamy czas,
świat wiruje nam w głowach,
wkrąg tyle barw,
on każdą nam
ofiarował.