Chciałabym umieć nie kochać
nie myśleć, nie czuć, nie tęsknić
nie zastanawiać się nad tym
co moją rozpacz powiększy

Tylko nieba tak mi brak
jak brak mi samotności
chcę w ramiona opaść znów
słodkiej nieświadomości

Chcę umieć przejść obojętnie
obok miłości oblicza
pogrzebać ją w grobie ciszy
zapalić niewiedzy znicza

Lecz jest już na to za późno
ja ciągle chcę jej mieć więcej
bo miłość równa się rozpacz
a rozpacz równa się szczęście

Wiesz, będzie mi kiedyś dane
opaść w ramiona nicości
bo będę kiedyś zmuszona
po prostu umrzeć z miłości


(29-03-2010)