Rosa zajęła wnet kwiaty i trawę
Zwierz jeden i drugi już do snu się ściele
Jedynie ujrzeć chcę moją Morawę
Gdzie kolorem przewodnim jest brąz oraz zieleń

Słońce ukaże noc oraz dzień
Sąsiad czym prędzej w konwulsjach przybieży
W cenie tutaj jedynie jest cień
Lecz mnie i jemu on na sercu leży.

Czyją przynależność grunt wykazuje
Sąsiad zarzeka, to moja jest ziemia
Na mojej posesji się cień znajduje
Nie śmiej zapuszczać tu swego korzenia

Słońce zachodzi nad błękitem nieba
Czerwienią okrywa łąki i pola
Nazajutrz na nowo bochen rozdzielą chleba
Bo życie człowieka, to jego niedola

Przez lata, to koło zatacza swe kręgi
Dzień nowy przynosi rozterki i znoje
Gdzie jeden drugiemu w pszenicy robi pręgi
Bo nasze jest bardziej moje niż twoje.