"Oczy zwierciadłem duszy"

Ból istnienia emanuje z krwawego potoku uczuć
W mej pobrązowiałej głowie wyryte iluministyczne śmieci
Zrozumieć jaskrawe barwy czucia ludzkiego istnienia
Odkryć rzeczywistość między zwałami słowotoku głowonogów
Przenieść się do krainy moich romantycznych ideałów
Umrzeć by żyć życiem czystych rozkoszy romantyków
W zapaści czterech ścian wykluć się z kokonu prostoty
Wzlecieć by odżyć wspomnieniem tamtych zielonych lat

dedykuję
Romantyzmowi