nie wiem, jak zacząć następny wiersz
niby to noc wytęża umysł i czuję się klimat
nie to nie to
ktoś oszukuje
kto? ciężko z podejrzeniami
przez oczy rozpryskuje się czerwień oczu
chyba czas iść spać
tylko na czym się położyć
może na targowisku próżności
hmm... całkiem niezły pomysł być może
anioł uskrzydlony z skrzydeł spadnie
pogłaszcze, uderzy, zabije
żyć w sumie nie ma przymusu
na kompromis nie pójdę
weź i sprzedaj duszę
dostaniesz na chleb ludzkich grzechów
grosze
tylko pamiętaj ja zmartwychwstanę
i przejdę przez ogród cierpień czaru
wtedy nieugięty podejdę do ciebie
a ty ze swojej dostojności nic nowego
nie wniesiesz
ukłonisz się grzecznie
a ja z uśmiechem nieboszczyka
odejdę